रातीला भित नाही गडद अंधारं
इखाला पीत नाही माणूस झुंजारं ।
हरपलं सुख, पोटं मागे भाकरी....
जगणं झालं भारी,कर्ज सावकारी
फिटता फिटना दुःख आलं डोईवरी ॥
करपल्या रानाचा काय भरवसा ठेउ
उदरात नाही माझ्या, तुला काय देऊ ।
रातदिस उपाशी मी करितो चाकरी
जगणं झालं भारी,कर्ज सावकारी
फिटता फिटना दुःख आलं डोईवरी ॥
मन धावे सैरावैरा भेटना विसावा
दारिद्री कलंक कुणी त्याचा रं पुसावा ।
शिवना त्याला ते सुख अहंकारी
जगणं झालं भारी,कर्ज सावकारी
फिटता फिटना दुःख आलं डोईवरी ॥
संजय एल बनसोडे
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा