प्रेमासाठी आगार व्हावे.....

कुपोषितांचा आहार व्हावे
कष्टकऱ्यांची पहार व्हावे

विसरून दुखाला आपल्या
दुसऱ्यासाठी बहार व्हावे !!

सोड वल्गना जखमेच्या
गरीबांसाठी विहार व्हावे !!

ओटी तुझी विरहाची जरी
आप्तासाठी अपार व्हावे !!

माणूस जरी तु जख्मेचा
परदुखाला आचार व्हावे !!

माणूस जोडण्या संघर्ष हा
प्रेमासाठी आगार व्हावे !!

प्रेमासाठी आगार व्हावे.....

संजय एल बनसोडे

अतुल तापकीर आत्महत्या

#सम्यक_वर्तमानकाळ
संजय एल बनसोडे.......🖊

अतुल तापकीर यांच्या आत्महत्यामुळे एक गोष्ट सिद्ध झाली की, समाजात फक्त महिलाच पुरूषाच्या अत्याचाराला बळी पडत नाही तर प्रियंका सारख्या अनेक महिला आहेत ज्या अतुल सारख्या अनेक पुरुषांना आत्महत्या करण्यास मजबूर करतात......
आज अतुल आमच्यातून गेला पण आपल्याला या सोशल मीडियाच्या जगात अनेक प्रश्न उपस्थित करून गेला.
सद्ध्याच्या तरुणांचे जीवनच सोशल मीडियावर ऑनलाइन झाले आहे. प्रत्यक्षात मित्रांना न बोलणारे मोबाईलवर ऑनलाइन तासंतास बोलतात.स्वतःच्या भावना सतत सोशल मीडियावर मांडणारे आजचे तरुण दिवसेंदिवस सोशल मीडियाच्या आहारी जात आहेत की काय अशी भीती निर्माण होत आहे.लग्न झाल्यानंतरही कित्येक जुने मित्र प्रत्यक्षात नाही पण ऑनलाइन सोबत असल्यामुळे कित्येकांचे घटस्फोट झाल्याचे उदाहरणे आहेत.
कित्येक पालक ऑफीसवरून घरी परतल्यावर कुटुंबाला वेळ देण्यापेक्षा मोबाईलवर ऑनलाइनच मग्न असतात.सकाळच्या नाश्ताच्या प्लेट पासून ते रात्रीच्या जेवणाच्या प्लेट पर्यंत फ़ेसबुकवर शेअर करणाऱ्यांची संख्या असंख्य आहे.लिंकवर सतत येणाऱ्या लेखमुळे पुष्कळजन न वाचतात लाईक अथवा कमेंट करून मोकळे होतात.
नेमकी समोरच्याची भावना काय त्यांचे म्हणणे काय हे न बघताच ठेंगा दाखवणारे बहाद्दर खूप आहेत फेसबुकवर. मी काय लिहले हे न वाचताच लाईक करणाऱ्या मित्रावर शेवटच्या क्षणी अतुलने दुःख व्यक्त करीत " मी काय लिहले ते न वाचताच लाईक करताय. कसे मित्र आहात तुम्ही ?"
खरे तर त्या घडीला अतुलला खऱ्या मित्राची गरज होती.पण ती घटना कोणत्याही मित्रांनी गांभीर्याने घेतली नाही. अतुलची पोस्ट वाचून मित्रांनी त्याची तेंव्हा समजूत काढली असती तर कदाचित त्याने त्याचा निर्णय बदलला ही असता.

तुझ्या झेंड्याला दांडा कुणाचा

चळवळीच्या गाडीला
बैल बांडा कुणाचा ?
पोरा तुझ्या झेंड्याला
सांग दांडा कुणाचा ?

झुडपामधी लपुन तुला
खूणवतय कोण ?
बसून खुर्चीवर तुला
बनवतय कोण ?

भोवती तुझ्या जमला
त्यों तांडा कुणाचा ?
पोरा तुझ्या झेंड्याला
सांग दांडा कुणाचा ?

झेंडा दिसते फीका
झालं कापड जुनं
बंद कर लेका तुझं
ते विषमतेच गाणं !

उभ्या कणसाला त्या
 सांग धांडा कुणाचा ?
पोरा तुझ्या झेंड्याला
सांग दांडा कुणाचा ?

संजय एल बनसोडे
9819444028

हुंडा........

हुंडा........

विकून वावर गुंठा गुंठा
दिला पोरीला हुंडा
जावायाच्या हट्टापाई 
हप्त्यावर काढली होंडा ...!

एक एक पाई कमवीत होतो
दाग दागिने जमवीत होतो
सणवार सारे त्यागित होतो
कारण ....,
एका पोरीचा मी बाप होतो
काळजावानी जपली आजवर
वयात आली यंदा !
विकून वावर गुंठा गुंठा
दिला पोरीला हूंडा ...!

पोरगी आली ज्वानी म्होरं
मनास पडला माझ्या घोरं
टपुन बसले सारे टवाळखोरं
मनास त्यांच्या दडलाय चोरं
लपवू तरी त्यांच्यापासून,
पोर माझी कितींदा !
विकून वावर गुंठा गुंठा
दिला पोरीला हूंडा ...!

पसंद पडला डॉक्टर नवरा
पैशाच्या होता थोडा हावरा
दहा लाख हूंडा द्या मजला
हसत मुखानी मज वदला
मान पाणी, दाग दागिने
खर्च तुमच्याकडे समंदा !
विकून वावर गुंठा गुंठा
दिला पोरीला हूंडा ...!

गरीबीत मी आलो जरी
पोर मात्र दिली चांगल्या घरी
या हूंड्यापाई आयुष्यभर,
कर्ज फेडतो सावकारी
सुशिक्षित लोकांचा या
कसला हा धंदा !
विकून वावर गुंठा गुंठा
दिला पोरीला हूंडा ...!

संजय एल बनसोडे
9819444028

चळवळीचं गाणं

तुझीच नाती तुझीच माती
परि परका तुझ्या तु गावा 
जाग आगरी भावा आता
तु जाग आगरी भावा ll

जमीन गेली शिवार गेलं
तुझचं समदं गेलं
सुधारणाच्या नावाखाली
तुलाच परकं केलं
भेटले का तुला ते सगळे
सरकारनं केला जो दावा
जाग आगरी भावा
आता...............ll

सगळ्यांना तु आपलं केलं
तु मोठ्या मनाचा
तुझ्याच घरा म्होरं उभा तो
बंगला हाय कुणाचा
दर्याचा तु राजा लेका
महाराष्ट्राचा तु छावा
जाग आगरी भावा
आता ...............ll

संजय एल बनसोडे
9819444028

majhi metro

पेटली मशाल

पेटली मशाल, पेटली विशाल
पेटली निशा सारी पेटली दिशा
भडकला तो ज्वाला sssssss
जाळण्या अंधाराला !!

मैत्री कालची वैरी झाली
जखम नव्याने गहरी झाली
खेळ मांडला पुन्हा सूडाचा
दुभांगला मावळा गडाचा
वाचा फुटली नव्याने
जुल्म अत्याचाराला !!

रंग प्रीय ते झेंड्याचे झाले
कळप पुन्हा मेंढ्याचे झाले
द्वेष एकमेका अनावर झाला
माणूस पुन्हा जनावर झाला
अंधार समजुनी मारती
जो तो खऱ्या सूर्याला !!

मशाल कालची कधीच विझली
वस्त्या पेटविण्या आज वैरी उठली
बदलाची आशा सोडून द्या रे
दंगलीत तल्लीन झाली सारे
एक होवूनी सावध व्हारे
उधाण आले दर्याला !!

संजय एल बनसोडे

न पटणारे सत्य.....

न पटणारे सत्य.....

त्याला देवाच्या गोष्टी
सांगू नका साहेब
तो एक नास्तिक आहे 
आताच तो बुद्धाच्या
मूर्तीसमोर नतमस्तक
होऊन आलाय.........

त्याला देवाची व्याख्या
सांगू नका साहेब
तो विज्ञानवादी आहे
त्यांनी मूर्ती भंजक
बाबासाहेबांनाही
परमपूज्य उपमा दिली....

त्याला जातिवाद
शिकवू नका साहेब
तो जातीअंताची
लढाई लढत आहे
आपल्या जातीचा
उदोउदो करून
दुसऱ्या जातीवर शिंतोडे
उडविण्यातच त्यांनी
सारे जीवन व्यथित केले....

त्याला महापुरुषाच्या
गोष्टी सांगू नका साहेब
त्यानी त्याचा महापुरुष
जातीच्या दावणीला
बांधलाय
अन् खुशाल टीका करतोय
दुसऱ्या जातींच्या
महापुरुषावर.....

त्याला धर्माच्या गोष्टी
शिकवू नका साहेब
त्यांनी कधीच
जाती धर्माला
तिलांजलि वाहिली
तो नुकताच
श्रामनेर मधून आलाय.....

संजय एल बनसोडे

प्रेम माझे नेक होते

प्रेम माझे तर नेक होते
पण तिचे फ्रेंड अनेक होते !

मरत होतो तिच्यावरच मी
पण तिचे हसणे फेक होते !

भाळलो होतो तिच्या रूपाला
 तिचे चाळे मात्र कैक होते !

ह्रुदयातून केले प्रेम मी तिला
तिचे प्रेम कॉकटेल शेक होते !

संजय एल बनसोडे

गा गाणं झुंजार

सूर्य गेला परतीला
राहिला अंधार
घे पेटती मशाल
गा गाणं झुंजार !!

अंधाराचे भय
ना लढणाऱ्या काजव्याला
वादळाची भीती
ना उडणाऱ्या थव्याला
वाघ होऊनी दे
दुश्मना ललकार !!

विद्रोही शस्त्र
हाती घेऊनी चालतो
मुक्या पामराला
शब्द देऊनी चाललो
 खवळला मारण्या
तो वैरी सागर !!

जरी पोटात पेटली
भाकरीची आगं
क्रांतीसाठी जगण्याचा
केलाय मी त्यागं
भीमक्रांतीची येई
ओठी हुंकार !!

घे पेटती मशाल
गा गाणं झुंजार !!

संजय एल बनसोडे

चालला पुढेपुढे हा भीम कारवा

जय भीम तयाच्या मुखी गोडवा
शील बुद्धाचे संगी अंगी थोरवा
चालला......
चालला पुढेपुढे हा भीम कारवा !!

ना द्वेष कुणाचा ना मत्सरं
अंगी लावूनी शांतीचे अत्तरं
जाई जिथे तिथे दिसे त्याचा गवगवा
चालला पुढेपुढे हा भीम कारवा !!

प्रज्ञा शील करुणा त्याचे शस्त्र
बा भीमाच्या विचारांचे केले अस्त्र
वादळे तूफ़ानही केली शांतीची हवा
चालला पुढेपुढे हा भीम कारवा !!

बाकी ओळी संग्रहीत
संजय एल बनसोडे 

किर्ती तुझी मोठी सुर्याहून

किर्ती तुझी मोठी सुर्याहून
मूर्तिमंत झालासी दर्याहून

तुटता नाळ झाला विटाळ
ना मोठा काळ कर्माहून 
कीर्ती तुझी मोठी सूर्याहून !

दिलासी बुद्ध करण्या शुद्ध
नको ते युद्ध धर्माहून
किर्ती तुझी मोठी सूर्याहून !

तूच गुणज्ञ तूच सर्वज्ञ
तूच जगी सुज्ञ ऋताहून
कीर्ती तुझी मोठी सूर्याहून

संजय एल बनसोडे 

भूक

रस्त्यावर चालणाऱ्या
एका जोडप्याने
मॅकडोनाल्डमधला
अर्धा प्यालेला कोक
रस्त्यावर फेकला.
जमिनीवर बसलेल्या
पक्षावर घारने
झडप घालावी
तशी त्याने त्या
उष्ट्या कोकवर
झडप घालून तो कोक
हातात घेऊन
प्यायला लागला...
बिना बटनची
गळत असलेली पँट
वर करीत
तो पुन्हा आपल्या
कामाला लागला.
बसच्या प्रतिक्षेत
असलेल्या प्रवाशांचे
शर्ट ओढत तो
मागत होता भीक.
उभे असलेले
त्याला भीक देणे दुरच
त्याचा आक्राळविक्राळ
चेहरा बघून,
त्याच्या स्पर्शाने
कपड़े घाण होतील म्हणून
त्याच्या
लांबच रहात होते....
तो मात्र एका हातात कोक
घेऊन
सर्वांकडे जात होता.
त्याचे घाणेरडे रूप बघून
एकाने त्याला लाथ मारली
व म्हणाला,
"भाग यहाँ से "
आपले गळणारे नाक
मनगटाने पुसत
तो त्याला म्हणाला,
"मारो मत साब
दो दिन से भूका हूँ "
पुन्हा त्या व्यक्तीने
हात उगारलेला पाहून
तो तेथून पळून गेला
एका दुसऱ्या स्टॉपच्या
शोधात....

संजय एल बनसोडे

स्वातंत्र्य नावाची रांड

माणसांच्याच वस्तीत जेंव्हा
माणुसकी कोपली होती
स्वातंत्र्य नावाची रांड तेंव्हा
सनातन्याखाली झोपली होती !!

अत्याचार करून आमच्यावर
ते सारे होते मस्तीत
चळवळ आमची लपली होती
तेंव्हा छक्क्याच्या वस्तीत !

सूटा बुटावर आमच्या जेंव्हा
त्याने शिव्यागीळ झोकली होती
स्वातंत्र्य नावाची रांड तेंव्हा
सनातन्याखाली झोपली होती !!

आमच्या अब्रूचा धिंगाना
सरेआम चालू आहे
दलित नेते विकत घेण्याचा
हायस्ट दाम चालू आहे !

गद्दार होऊन समाजाला त्याने
जेंव्हा सत्ता चाखली होती
स्वातंत्र्य नावाची रांड तेंव्हा
सनातन्याखाली झोपली होती !!

संजय एल बनसोडे

माणसाच्या रूपात, हैवान फार झाले

माणसाच्या रूपात, हैवान फार झाले
भुकेला बाहेरी, मंदीरी दान फार झाले !

जरी शोषीत गुलामीत, जीवन कंठती
तरी शोषकांचे येथे, गुणगान फार झाले !

भाकर बेईमान झाली,आज गरीबीला
श्रीमंतीला न मागता, अन्नदान झाले !

माणूस असूनही वाटे, माणसांची भीती
बेईमान सारे आज,येथे दयावान झाले !

जो तो माखलाय , जातीच्या गटारात
एक दुसऱ्या मारण्या, सारे शैतान झाले !

संजय एल बनसोडे

कविता......

कविता......

पोटामधे भुक, आतडे फाडू पाहत होती
तरीही ओठात माझ्या कविताच वाहत होती !

धान्यांची कणगी माझी कित्येक दिस खाली होती
तेंव्हाही पोटाने माझ्या कविताच व्याली होती !

बेरोजगार होऊन फिरत होतो कामाच्या शोधात
तेंव्हा भुकेला कविता करून चघळत होतो ओठात !

आप्त मिळून सारे माझे,जेंव्हा कोसत होते मला
जगण्यासाठी कामी आली तेंव्हा कवितेची कला !

विझवत होते वैरी जेंव्हा शब्द माझे पेटलेले
कामी आले तेंव्हा तुम्ही, मित्र मला भेटलेले !

संजय एल बनसोडे

काजव्यांचा प्रकाश

ह्या इथल्या
प्रस्थापित सूर्याला
आम्हां काजव्यांचा
प्रकाश
अमान्य आहे....

त्यामुळे आम्हीं
अंधारच
प्रकाशमय करण्याचा
विडा उचललाय....

संजय एल बनसोडे

कालच रक्तदान करून आलो
पण त्या पिशवीवर
"दलित रक्त " लिहण्याचे
विसरूनच गेलो.
एखाद्या उच्च जातींच्या 
व्यक्तीला ते रक्त चढवले
तर त्याचे
सर्वच शरीर बाटेल
या हेतूने .....
दारासमोर फुटक्या मडक्यात
ठेवलेले पाणी
सारे पक्षी मिळून पीत होते.
त्यांनाही त्यांचा धर्म
विचारायला पाहिजे होता.
त्यांनाही आता सांगायला हवं
हे पाणी
एका शुद्राच्या घरचं आहे....
निसर्गाने तीला तिच्या
वासरासाठी दिलेलं दूध
काल भाकरी सोबत
वरपून वरपून खात होतो.
खाताना मी एक गोष्ट
विसरलोच,
ते एका गो मातेचे दूध होते.....
उद्यापासून
रस्त्यावर बसणाऱ्या भिकार्याला
त्याची जात विचारून
भीक देण्याचा
विचार करतोय......
माणसाला मूळव्याध
होऊन चिटकलेली जात,
महापुरुषाच्या दवाने
थोड्या वेळ शांत बसेल
पण काही दिवसांनी
उचमळणारच .......

संजय एल बनसोडे